Naam:             Jim van Overbeek
Leeftijd:        47
Woonplaats:         Nijmegen
Beroep:         kunstenaar
Teams:         Tempo Soest (Sachs-Batavus) en Peugeot

Tekst: Marcia Jansen

Hoogtepunt? “In mijn eerste jaar als mountainbiker won ik meteen het eerste, officieuze, Nederlands kampioenschap in Soestduinen, op een steenworp afstand van mijn toenmalige woonplaats Soest. Het deelnemersveld was een mix van veldrijders, triatleten, fietscrossers  en wegrenners. Zo stonden bijvoorbeeld Michel LeGrand, die later prof werd bij Panasonic, toptriatleet Ben van Zelst en het gehele wegteam van Giant aan de start. Halverwege de wedstrijd reed ik naar een kopgroep van vier of vijf man. Toen Maurits van der Heide demarreerde ben ik met hem mee gesprongen en ik was hem uiteindelijk in de sprint te snel af. Die titel telde, vooral ook omdat het het allereerste kampioenschap was. Maar ik heb ook mooie herinneringen aan alle wereldbekerwedstrijden en wereldkampioenschappen die ik gereden heb.

Dieptepunt? “Tijdens mijn hele fietscarrière heb ik één keer iets gebroken. In 1990 brak ik tijdens een mountainbiketraining mijn sleutelbeen. Dat was iets minder, vooral ook omdat ik mee zou doen aan de Ronde van Guadeloupe. Ik had mijn koffer al klaar staan, maar dat ging dus niet door. Gelukkig heb ik het jaar daarop wel mee kunnen doen.”

Wanneer en waarom gestopt? “In 1990 ben ik een mountainbiketeam begonnen met Peugeot als sponsor. In dat team zaten destijds ook veldrijder Edward Kuyper en Natasha Bloemhard. Nadat het team in 1994 ophield te bestaan, ben ik ook gestopt. Ik had niet echt meer de snelheid om vooraan mee te kunnen rijden en ik was inmiddels getrouwd en kreeg het steeds drukker met mijn werk als ontwerper en kunstenaar. Ik heb aan mijn wielercarrière leuke opdrachtgevers overgehouden. Zo heb ik de logo’s voor het WK veldrijden in 1991 ontworpen en het EK mountainbike in 2000 in Rhenen ontworpen. De winnaars in Rhenen kregen een origineel werk dus die hangen als het goed is nu bij Paola Pezzo en Jose Antonio Hermida aan de muur. In het begin maakte ik vooral realistisch werk, maar ik ben sinds de jaren negentig steeds meer opgeschoven naar Pop Art, met exposities in ondermeer Milaan, New York, Tokio en zelfs het Amsterdamse Rijksmuseum.”
 
Volg je het mountainbiken nog? “Ik fiets nog steeds zo’n drie keer per week. Ik ben speciaal voor het mountainbiken naar Nijmegen verhuisd en ik vind het heerlijk om in de bossen Berg en Dal te mountainbiken. En af en toe rijd ik nog een marathon. De wedstrijdsport volg ik vooral in de bladen. Ik heb in 1992 nog samen met Bart Brentjens meegedaan aan het WK in Bromont en ik vind het mooi om te zien dat hij zich voor 2008 weer heeft weten te plaatsen voor de Olympische Spelen.”

www.jimvanoverbeek.com